PAROL
Parol Kadar İşlevsiz Bir Tavsiye: “Takma Kafana” "Başım ağrıyor." Doktora gitsen ağrı kesici yazar, yanındaki biri de “Biraz uzan istersen.” der. Ama “İyi hissetmiyorum.” dediğinde ne derler? Genellikle önce nedenini sorarlar, sonra da hızlıca eklerler: “Takma kafana ya.” Oysa zaten yapamadığım şey tam da bu değil mi? “Kafaya takmamak.” Ağır Bir Yük Omuzlara binen yük ağırdır. Yorganların altına gömülür beden. Bir lokma yemek yemeden, su içmeden, konuşmadan, gülmeden geçer günler. “Ne oldu sana? Sen böyle değildin önceden.” derler. Oysaki senelerin verdiği yorgunluk, zorbalıklar, lafta iyilik için söylenen sözler, boğazında düğüm düğüm olan cümlelerdir olan biten. Sorulan sorunun yankıları karşısında uzun bir sessizliğe gömülür duvarlar. O an ağzını bıçak açmaz. Konuşmayı bile hak etmediğini düşünürsün. Böylece yaşama isteğini alıp götüren karabasandır depresyon. O zaman neden hafife alınıyor? Eskiden "Eskiden böyle şeyler yoktu. İnsanlar gül gibi geçinip yaşa...